Werkzaam als psycholoog in penitentiaire inrichtingen in Amsterdam, waar hij zich bezighoudt met de begeleiding van met name de groep psychisch gestoorde gedetineerden. Daarnaast doet hij opvang en nazorg van personeel van justitiële instellingen (huizen van bewaring, gevangenissen, Tbs-klinieken en jeugdinrichtingen). Hetzelfde geldt voor instellingen die zich bezighouden met de jeugdzorg.

Belangrijk bij opvang is dat je steeds rekening houdt met de situatie waarin degene verkeert die het schokkende incident heeft meegemaakt. Opvang is nooit standaard. Mensen hebben over het algemeen geen behoefte aan ‘het aanpraten van problemen en klachten die te verwachten zijn’. Dat hoeft namelijk helemaal niet zo te zijn. De meeste mensen zijn heel goed in staat het incident op eigen kracht een plek te geven.

Het fijne en bijzondere aan dit werk is, dat je over het algemeen meteen welkom bent bij iemand en de ander jou vertelt over wat er gebeurd is, wat de impact daarvan was en in welke context het gebeurde (er alleen voor staan, of je juist gesteund voelen, privé-problemen hebben die het misschien erger maken).

Opvallend is dat mensen na een schokkend incident, als ze bereid zijn naar zichzelf te kijken en in zichzelf te investeren, er vaak psychisch sterker uitkomen.